[Dm A G F Am] Chords for Płonie ognisko - Piosenki harcerskie with Key, BPM, and easy-to-follow letter notes in sheet. Play with guitar, piano, ukulele, or any instrument you choose.

Raz w niedzielę po obiedzie Mąż do żony, że jedzie Interesy załatwiać do Płocka A żoneczka wkurzona Jak nie wróci to skona I powiada: jak świetnie się składa Mąż po Płocku grasuje Ładne panny całuje Z dziewczynkami się świetnie zabawia A żoneczka wkurzona Jak nie wróci to skona I powiada: jak świetnie się składa Śpi żoneczka w mieszkanku Śpi spokojnie w ubranku Wtem się sąsiad do okna zakrada Chodź nie skradaj się draniu Sama jestem w mieszkaniu I powiada: jak świetnie się składa Była ciemna już nocka No i mąż wraca z Płocka I zastaje w swym łóżku sąsiada Wziął scyzoryk rozłożył I z powrotem go złożył I powiada: jak świetnie się składa Śpij żoneczko kochana Śpij z sąsiadem do rana Bo ja musze powracać do Płocka Tam dziewczyny czekają I wódeczkę stawiają I powiada: jak świetnie się składa

Ballada o dziewczynie co piła gorące mleko muzyka: Katarzyna Sobolewska D fis G D Są małe stacje wielkich kolei, nieznane jak obce imiona, G D G A Małe stacje wielkich kolei, jakiś napis i lampa zielona. D fis G D Na takiej stacji dawno już temu, z daleka jadąc, z daleka G D A D Widziałem dziewczynę w niebieskim szaliku, jak piła gorące mleko. G D G D Teraz tamtędy już nigdy nie jeżdżę, a miasto moje daleko. G D A D Lecz myślę czasem o tamtej dziewczynie, jak piła gorące mleko. G D G D I nieraz chciałbym aby tu była, może to miałoby sens. G D A D Jak ona śmiesznie to mleko piła, gapiąc się na mnie spod rzęs. Mam swoje sprawy, inne podróże i nie tamtędy mi droga. Lubię ulice wesołe i długie i kolorowe światła na rogach. Może ma chłopca tamta dziewczyna, a może wybrała się w świat. Albo po prostu może jest głupia, jak jej siedemnaście lat. Zresztą to przecież nie ma znaczenia, mieszkam naprawdę daleko. Lecz myślę czasem o tamtej dziewczynie, jak piła gorące mleko. I nieraz chciałbym aby tu była, a może to miałoby sens. Jak ona śmiesznie to mleko piła, gapiąc się na mnie spod rzęs. Ballada o dziewczynie, która piła gorące mleko Agnieszka Osiecka (ur. 9 października 1936 w Warszawie, zm. 7 marca 1997 tamże) – polska poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka, reżyser teatralny i telewizyjny, dziennikarka. Studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim (1952-1956) oraz reżyserię w Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi (1957-1961). Od 1954 roku związana była z STS-em (Studenckim Teatrem Satyryków), w którego radzie zasiadała do roku 1972. To właśnie w STS-ie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek; napisała ich dla tej sceny 166. W latach 1954-1957 publikowała swoje teksty, eseje i reportaże w „Głosie Wybrzeża”, „Nowej Kulturze”, „Sztandarze Młodych” i „Po Prostu”. Później pisała również w „Literaturze”, „Kulturze” i „Polsce”. Była członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Przez 7 lat prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad 500 piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady. Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi – uznane przez krytykę za najdoskonalsze w jej artystycznym dorobku. Dziś jest patronką tego sopockiego teatru. Co roku odbywają się w nim półfinałowe koncerty konkursu na interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej pod nazwą Pamiętajmy o Osieckiej. Prócz tego jej imieniem nazwano studio Programu III Polskiego Radia, gdzie odbywają się prestiżowe koncerty gwiazd polskich i zagranicznych. Zmarła 7 marca 1997 r. w wyniku choroby nowotworowej (rak jelita grubego), została pochowana na warszawskich Powązkach – kwatera 284b. Dorobkiem Agnieszki Osieckiej zajmuje się założona przez córkę poetki Agatę Passent Fundacja Okularnicy. Obecnie wydaje 14-tomowy Wielki śpiewnik Agnieszki Osieckiej. W 1997 roku na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu Magda Umer przedstawiła wyreżyserowany przez siebie koncert-spektakl Zielono mi, składający się z piosenek Agnieszki Osieckiej, w którym wystąpiła plejada gwiazd polskiej estrady muzycznej. ”Panna Czaczkes” - tak nazywał ją pieszczotliwie Marek Hłasko. Ich romans zaczął się rozwijać na przełomie 1956 i 1957 roku. Osiecka była wtedy 21-letnią studentką, która działała w STS-ie, natomiast Hłasko był doskonale znany w całym kraju dzięki sukcesowi wydawniczemu swego opowiadania „Pierwszy krok w chmurach”. Znajomość ta przebiegała dość burzliwie, z czasem ze względu na fakt, że Hłasko nie mógł wrócić do Polski po wyjeździe za granicę. Osiecka zaś usilnie, lecz bezskutecznie zabiegała u ówczesnych władz o pozwolenie na powrót Hłaski do kraju. Agnieszka z Markiem spotkała się dopiero - po raz ostatni - w kwietniu 1968 roku w Los Angeles. Osiecka odbywała wówczas podróż stypendialną po Ameryce. Została jej po Marku maszyna do pisania. Stała na biurku Agnieszki do końca jej życia. I została jego korespondencja. Marek już nie żył, nie żył jej ojciec, gdy napisała wiersz, któremu dała tytuł Konieczny. Córka pianisty Wiktora Osieckiego i Marii Osieckiej z domu Sztechman. Była żoną Wojciecha Jesionka, a po rozwodzie w latach 1963–1964 Wojciecha Frykowskiego. Matka dziennikarki Agaty Passent (ze związku z Danielem Passentem).

ballada o dziewczynie co piła gorące mleko tekst