Malinois jest ulubieńcem policji, wojska i oddziałów antyterrorystycznych. Więcej na: http://tiny.pl/h7xtn
Wzorzec FCI nr 15 Pochodzenia: BelgiaData publikacji wzorca oryginalnego: Pierwotnie pies pasterski, obecnie pies pracujący (obronny, stróżujący, tropiący)w swoim przeznaczeniu pies służbowy, jak również doskonały pies FCI: Grupa I, Psy Pasterskie (z wyjątkiem szwajcarskich psów pasterskich)Sekcja I: Psy pasterskie i zaganiające podlegające próbom pracyKrótki rys historycznyW Belgii, pod koniec XIX w, było wiele psów pasterskich, które prezentowały różny typ i krańcowo różnorodną sierść. Aby do tego stanu rzeczy wprowadzić trochę porządku, entuzjaści hodowli psów zaczęli się grupować i w celu ujednolicenia rasy zwrócili się w tej sprawie do A. Reul'a profesora na Wyższej Szkole Weterynaryjnej w Cureghem, którego można uważać za pioniera i założyciela oficjalnie powstała w latach 1891:1897. "Klub Owczarka Belgijskiego" został utworzony 29 września 1891 w Brukseli. W tym samym roku profesor zgromadził w Curegheme 117 psów, co umożliwiło spis i wybór najlepszych egzemplarzy. Następne lata to skuteczne selekcja, często hodowla w bliskim pokrewieństwie kilku kwietnia 1892 roku "Klub Owczarka Belgijskiego" opracował dokładny standard rasy. Zakładał on że jest to jedna rasa z trzema typami sierści. Jednocześnie mówiono wtedy, że owczarek belgijski jest psem prostych ludzi i dlatego rasa ta nie posiada odpowiedniej renomy. W rezultacie dopiero w 1901 pierwsze owczarki belgijskie zostały zarejestrowane w Księdze Rodowodów Królewskiego Towarzystwa im. Św Huberta( ciągu kolejnych lat, najbardziej aktywni entuzjaści rasy rozpoczęli z wielką determinacją działania mające na celu unifikację typu oraz korektę wad. Można powiedzieć, że do 1910 roku typ oraz temperament owczarka belgijskiego został czasie całej historii rasy zagadnienia różniących się od akceptowanych odmian i kolorów, było przedmiotem gorących dyskusji. Z drugiej strony kwestie takie jak: morfologia, temperament czy przydatność do pracy nigdy nie powodowały ogólny: Owczarek Belgijski jest psem o średnich liniach, harmonijnych proporcjach, kombinacji siły i elegancji, średniego rozmiaru, suchym i silnym umięśnieniu, tworzący kwadrat, rustykalny, przyzwyczajony do przebywania na zewnątrz, wytrzymały na zmienne warunki atmosferyczne tak częste w belgijskim klimacie. Dzięki harmonii budowy i wysoko noszonej głowie, owczarek belgijski sprawia wrażenie elegancji i siły, która jest dziedzictwem najlepszych przedstawicieli psów pracujących. Owczarek Belgijskie jest oceniany w naturalnej postawie, bez ustawiania i Sylwetka owczarka belgijskiego powinna zamykać się w piersiowa: powinna sięgać kufy: jest równa lub niewiele dłuższa niż połowa długości głowyZachowanie i temperament: Owczarek Belgijski jest czujnym i aktywnym psem, tryskającym energią, zawsze gotowy do działania. Ponieważ ma wrodzoną doskonałą zdolność do strzeżenia stada, to jest również doskonałym stróżem posiadłości. Jest nieustępliwym i zapalonym obrońcą swojego Pana. Pies ten łączy wszystkie cechy, niezbędne u owczarka, stróża, obrońcy i psa policyjnego. Jego żywy temperament, czujność i opanowanie, bez śladu lęku czy agresji., powinny być widoczne w postawie i czujnym, dumnym wyrazie błyszczących oczu. Przy ocenie tej rasy te cechy temperamentu powinny być zawsze brane pod uwagęGłowa: Wysoko noszona, nie przesadnie długa o prostych liniach, dobrze modelowana i sucha. Mózgowioczaszka i kufa są jednakowej długości, dopuszczalna co najwyżej nieznacznie dłuższa kufa, co daje ostatecznie doskonały (mózgowioczaszka) Średniej długości, proporcjonalna w stosunku do głowy, czoło bardziej płaskie niż czołowa niezbyt dobrze zaznaczona. Z profilu linia czoła jest równoległa do hipotetycznej linii będącej przedłużeniem linii grzbietu kufy. Guz potyliczna słabo rozwinięty, łuki brwiowe i łuk jarzmowy słabo umiarkowanyCzęść TwarzowaNos: czarnyKufa: Średniej długości i dobrze modelowana pod oczami, stopniowo zwężająca się w kierunku nosa, sprawia wrażenie wydłużonego klina, grzbiet kufy prosty, równoległy z przedłużeniem linii czoła, kufa dobrze rozdzielona, co oznacza że kiedy jest otwarta, kąciki warg są mocno podciągnięte do tyłu, pysk jest rozdzielony (jakby były dwie części osobno).Wargi: Cienkie, dobrze przylegające, silnie pigmentowaneSzczęka/Zęby: Silne białe zęby, regularne i mocno osadzone w dobrze rozwiniętej szczęce. Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy, który był preferowany u psów pasterskich, jest tolerowany. Kompletne uzębienie, odpowiadające wzorowi zębowemu, brak dwóch przedtrzonowców (2 x P1) jest dopuszczalny, brak 3:go trzonowca (M3) także nie należy brać pod Suche i płaskie, ale umięśnioneOczy: Średniej wielkości, ani wypukłe ani zapadnięte, lekko migdałowatego kształtu, skośne ustawione, brązowego koloru, preferowane ciemne, powieki czarne, wyraz oczu bezpośredni, żywy, inteligentny i Raczej małe, wysoko osadzone,wyraźnie trójkątnego kształtu, u podstawy zaokrąglone, koniec ucha spiczasty, sztywne, noszone prosto i pionowo, kiedy pies jest czymś Dobrze osadzona, lekko wydłużona, raczej wzniesiona, dobrze umięśniona, stopniowo rozszerzająca się w kierunku łopatek, bez podgardla, kark lekko łukowatyTułów: Silny i mocny, ale niezbyt ciężki, długość od stawu barkowego do guza siedzeniowego(biodrowego) jest w przybliżeniu równa wysokości w Górna: Linia grzbietu i lędźwi zaznaczonyGrzbiet: Prosty, krótki i dobrze umięśnionyLędźwie: Mocne, krótkie, ale wystarczająco szerokie, dobrze umięśnioneZad: Dobrze umięśniony, tylko bardzo nieznacznie opadający, wystarczająco szeroki, ale nie nadmiernieKlatka piersiowa: Niezbyt szeroka, lecz głęboka, żebra zaokrąglone w ich górnej części, patrząc od frontu przedpiersie nie jest ani przesadnie szerokie ani linia: Rozpoczyna się od klatki piersiowej i wznosi się łagodnie w harmonijnej krzywej w kierunku brzucha, nie jest ani opadająca ani podkasana, ale nieznacznie wznosi się i jest umiarkowanie rozwiniętaOgon: Dobrze osadzony, mocny u nasady, średniej długości sięgający co najmniej do stawu skokowego, ale preferowany dłuższy. W spoczynku opuszczony z lekkim fajką na wysokości stawu skokowego. W ruchu bardziej uniesiony, chociaż nie może przekraczać linii grzbietu, zagięty do tyłu koniuszek jest dobrze akcentowany, ale nie zakręcony ani przednieWygląd ogólny: Kości mocne, ale nie ciężkie, umięśnienie mocne i suche. Oglądane ze wszystkich stron proste, oglądane z przodu idealnie Długa i skośnie ustawiona, dobrze umięśniona, razem z kością ramienną tworzy wystarczające ustawienie, którego idealny kąt wynosi 110:115 Długie, wystarczająco skośnie ustawione .Łokcie: Mocne ani zbyt odstawione na zewnątrz ani podstawione pod tułowiemPrzedramię: długie i prosteNadgarstek: bardzo mocny i suchyŚródręcze: mocne i krótkie, prostopadłe w stosunku do ziemi na ile to możliwe tylko lekko nachylone do przodu .Przednia łapa: okrągła, kocia łapa, palce wysklepione i zwarte, opuszki grube i elastyczne, pazury ciemne i tylneWygląd ogólny: Silne, ale nie ciężkie, oglądane z boku ustawione pionowo do podłoża zaś oglądane z tyłu idealnie średniej długości szerokie i silnie umięśnioneKolano: w linii pionowej poprowadzonej od miednicy, staw kolanowy normalnie kątowanyPodudzie: średniej długości, szerokie i umięśnioneStaw skokowy: niski, mocny i umięśniony, średnio kątowanySródstopie: mocne i krótkie, wilcze pazury niepożądaneStopa: może być lekko owalna, palce wysklepione,opuszki grube i elastyczne, pazury ciemne i mocneRuch: Żywy i swobodny w każdym tempie, owczarek belgijski jest dobrym galoperem, lecz naturalny ruch dla niego to stęp a zwłaszcza kłus. W czasie ruchu kończyny są równoległe. Przy dużej szybkości stopy zbliżają się do średniej linii ciała, przy kłusie wykrok ma średni zasięg, ruch jest równy i swobodny z dobrym wykrokiem tylnych kończyn. Górna linia pozostaje niezmieniona i dobrze "napięta", przednie kończyny nie są unoszone za wysoko. Kiedy patrzy się na owczarka belgijskiego w ruchu wydaje się ,ze jest on nie do zmęczenia. Szybki, żywy i sprężysty a także zdolny do nagłych zmian kierunku przy pełnej szybkości. Z powodu swojego żywego temperamentu i chęci pilnowania i strzeżenia ma wyraźną tendencję do poruszania się po Elastyczna napięta na całym ciele, powieki i wargi dobrze pigmentowaneSierść i jej odmiany: To właśnie sierść, jej długość, struktura, wygląd i kolor jest u owczarków belgijskich głównym kryterium podziału w obrębie rasy na poszczególne odmiany: Groenendael,Tervueren, Malinois, cztery odmiany są sędziowane oddzielnie i mogą uzyskać CACIB,CAC oraz rezerwowe sierści: W każdej odmianie sierść musi być gęsta, zwarta o dobrej strukturze, tworząca wraz z wełnistym podszerstkiem doskonałą warstwę krótkowłosa: Włos bardzo krótki na głowie, zewnętrznej stronie uszu i w dolnych częściach kończyn. Sierść krótka na pozostałych częściach ciała, bardziej obfita na ogonie i wokół szyi, gdzie tworzy kryzę począwszy od podstawy uszu rozciągając się na podgardle. Dodatkowo na zadzie z tyłu włos jest stojący i dłuższy. Ogon jest mocno owłosiony ale sierść nie tworzy "kłosa". Krótką sierść posiada malinoisKolorMaska: U tervuerena i malinois musi być bardzo wyraźna, tak aby przykrywała dolne i górne wargi, kąciki warg i powieki jedną czarną strefą. Określa ją dokładnie 6 punktów pigmentacyjnych i są to:* dwoje uszu* dwie powieki* dwie wargi górna i dolnaWszystkie wymienione punkty muszą być czarne Czarny nalot (charbonne)U tervuerena i malinois czarny nalot wyraźny, czarne końce włosów tworzą narzutkę na maści przyczernienie są rozmieszczone równomiernie nie mogą występować w postaci plam ani tylko płowy z czarną maską i czarnym nalotemU wszystkich odmian tolerowane małe białe znaczenia na palcach i przedpiersiuWielkość, waga, wymiaryWysokość w kłębie: Idealna wysokość w kłębie to przeciętnie:* 62 cm dla psów* 58 cm dla sukTolerancja 2 cm w dół i 4 cm w góręWaga* Psy około 25 - 30 kg* Suki około 20 - 25 kgPrzykładowe średnie wymiary owczarka belgijskiego samca o wysokości w kłębie 62 cm* Długość ciała 62 cm* Długość głowy 25 cm* Długość kufy 12,5 - 13 cmWady (Niedoskonałości)Jakiekolwiek odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wada, w stopniu dokładnie proporcjonalnym do jego ogólny: ociężały, brak elegancji za lekki lub za wiotki dłuższy niż wyższy, prostokątny ciężka, zbyt mocna, nierównoległe linie, niedostatecznie modelowana albo sucha, czoło zbyt okrągłe, stop albo zbyt wyraźny, albo słabo zaznaczony, kufa zbyt krótka albo spiczasta, wypukły grzbiet nosa, łuki brwiowe lub łuki jarzmowe zbyt mocno zaznaczoneNos, wargi i powieki: ślady nierówno rozmieszczone siekacze. Duże wady:* brak 1 siekacza* Bark 1 przedtrzonowca (1xP2)* Brak 1 przedtrzonowca nr 3(1x P3)Oczy: jasne ,okrągłeUszy: duże,za długie, zbyt szerokie u nasady, nisko osadzone, ustawione zbieżnie lub rozbieżnieSzyja: wiotka, krótka i głęboko osadzonaTułów: za długie, klatka piersiowa zbyt szeroka (beczkowata)Kłąb: słabo zaznaczonyGórna linia: grzbiet i/ lub lędźwie długie , karpiowata lub łękowataZad: zbyt opadający, przebudowanyDolna linia: zbyt mocno głęboka lub płytka lub, zbyt mocno zaznaczony brzuchOgon: zbyt nisko osadzony, noszony za wysoko, formujący koło lub skręcony w jedną ze stronKończyny: kościec zbyt lekki lub zbyt ciężki, zła postawa z profilu (np. miękkie śródręcze lub słabe nadgarstki) z przodu łapy zbieżne lub iksowate, luźne łokcie, z tyłu kończyny zbieżne, rozbieżne albo beczkowate, , ogólnie za małe lub za duże kątowanieŁapy: płaskieRuch: chód związany (wąski) zbyt krótki wykrok, mało przestrzenny, luźny grzbiet w czasie ruchu, wysoka akcja U wszystkim odmian wadą jest bark podszerstkaKolorDla wszystkich czterech odmian białe znaczenia na piersi formujące krawat, białe znaczenie na łapach powyżej palcówTervueren i Malinois: pręgowany, niedostatecznie ciepły kolor, niedostatek lub nadmiar czarnego nalotu lub narzutka rozłożona w postaci plam, niedostateczna maskaTervueren,Malinois i Lakenois: zbyt jasny płowy, podstawowa barwa bardzo niewyraźna (inaczej nazywana wypraną) jest uważana za poważną niedoskonałośćCharakterNiedostatecznie pewny (ufny) lub zbyt nerwowyWADY DYSKWALIFIKUJĄCE:Charakter: agresywny lub bojaźliwyWygląd ogólny: bark prawidłowego typuZęby: przodozgryz nawet z zachowaniem kontaktu, tyłozgryz, zgryz naprzemiennyBraki:* Jednego kła (1xC1)* Łamaczy górnego (1 x P4) i dolnego trzonowca (1x M1)* Trzonowców (1x M1 lub 1 x M2 razem z M3)* Przedtrzonowca 3 (1 x P3) plus jeszcze jednego zęba* Bark razem trzech zębów z wyjatkiem P1 lub większej ilościNos, wargi, powieki: silna depigmentacjaUszy: wiszące lub sztucznie postawioneOgon: całkowity bark lub skrócony od urodzenia albo na skutek kopiowania. Noszony zbyt wysoko w formie kolistej lub zakręconejSierść: brak podszerstkaKolor: wszystkie kolory, które nie zostały opisane przy poszczególnych odmianach, zbyt duże białe znaczenia rozsiane na przedpiersiu, zwłaszcza wchodzące na szyję i na kark, białe znaczenia na łapach obejmujące więcej niż połowę śródręcza lub sródstopia, tworzące skarpetki, brak maski, kolor kufy jaśniejszy niż reszta umaszczenia u Tervuerena i MalinoisWielkość: nieodpowiadająca ustalonym limitomUwaga: Samce muszą posiadać dwa normalnie rozwinięte jądra znajdujące się w mosznieKrzyżowanie pomiędzy odmianami jest zabronione jedynie w wyjątkowych przypadkach może na to pozwolić kompetentna narodowa komisja
Owczarek Belgijski Groenendael. Groenendael to średniej wielkości pies o długiej sierści i solidnej budowie ciała. Często jest mylony z owczarkiem niemieckim, ale jest wyższy, szczuplejszy, ma mniejszą głowę a jego ruchy są bardziej dynamiczne. Umaszczenie jest czarne. Owczarek Malinois to rasa pochodząca z Belgii, zaliczana do psów pasterskich i zaganiających. Budowa silnie umięśniona, psy średniej wielkości. Włos krótki, prosty. Umaszczenie od płowego, przez mahoniowe, do czarnego. Owczarki Malinois są psami aktywnymi, pełnymi energii, więc nie należy zaniedbywać ich ogromnej potrzeby na ruch i zabawę. Owczarek Malinois – źródło obrazka Codzienne spacery powinny zostać urozmaicone o gry i zabawy. Pies będzie usatysfakcjonowany wtedy, kiedy poczuje zmęczenie. Choćby dlatego jest idealnym towarzyszem amatorów sportu, którzy dotrzymają mu kroku. Rasa ta jest bardzo oddana swojemu właścicielowi, wierna, lojalna i zawsze gotowa stanąć w obronie opiekuna, rodziny i dobytku. Silny instynkt obronny, czujność, bystry wzrok i inteligencja, to cechy dobrego psa policyjnego, stróżującego, czy psa-ratownika. Taki właśnie jest owczarek Malinois, dlatego też pracuje głównie, jako pies policyjny. Owczarki tej rasy potrzebują właściciela zdecydowanego, stanowczego i konsekwentnego, który pokaże swój autorytet. Odpowiednio wychowany i uspołeczniony Malinois, nie będzie sprawiał problemów. Okaże się cierpliwy w stosunku do ludzi, w szczególności dzieci, jak również tolerancyjny względem innych zwierząt. Natomiast w przypadku nie nauczenia psa podstawowych zasad, może on wykazywać skłonności do dominacji nad innymi zwierzętami. Konieczna jest wtedy interwencja właściciela, który poskromi psa. Rasa ogólnie uznawana jest za zdrową. Mogą jednak wystąpić rzadkie przypadki alergii skórnych, chorób oczu lub dysplazji stawu biodrowego i łokciowego. Nie ma przeciwwskazań do nocowania owczarków Malinois na zewnątrz, jednak zdecydowanie preferują one przebywanie z ludźmi w domu. Łatwo przystosowują się do warunków pogodowych. Sierść należy dokładnie wyczesywać nawet kilka razy w tygodniu. Rasa osiąga wagę do 29 kg, przy wzroście 66 cm u psów i 61 cm u suk. Średnia długość życia wynosi 12-14 lat. W miocie rodzi się zazwyczaj od 6 do 10 szczeniąt. Owczarek belgijski Malinois; Malinois; Owczarek belgijski; Malinois Shepherd; Wymowa. Belgijski MAL-in-wah. Twoja przeglądarka nie obsługuje tagu audio. Opis. Belgian Malinois ma ciało, które jest często opisywane jako kwadratowe, ponieważ wydaje się, że taki kształt ma, gdy patrzy się z boku na nogi i linię grzbietu. Klatka Belgijskie Malinois i Owczarek niemiecki (GSD) mogą pochodzić z tej samej linii owczarków, a niektórzy ludzie mogą mylić Malinois jako krótkowłosą wersję owczarka niemieckiego; ale te dwie rasy, chociaż mają pewne podobne cechy, są w rzeczywistości bardzo różne pod względem ich osobowości i wymagań dotyczących stylu życia. Owczarek niemiecki to jedna z najbardziej znanych i lubianych ras psów. Nadal mogą stanowić wyzwanie dla początkującego właściciela psa, ale dzięki konsekwentnemu szkoleniu i socjalizacji mogą tworzyć wspaniałe rodzinne zwierzęta. Malinois jest psem jeszcze bardziej intensywnie prowadzonym pracą i generalnie nie jest najlepszym psem do standardowego domu rodzinnego. Jeśli rozważałeś zaoferowanie domu jednej z tych ras, miejmy nadzieję, że ten artykuł pozwoli ci lepiej zrozumieć różnice między nimi i dowiedzieć się, czy możesz zaoferować im odpowiedni dom. Zawartość jeden Historia Owczarek niemiecki Belgian Malinois dwa Porównanie wyglądu 3 Porównanie temperamentu 4 Porównanie szkoleń 5 Porównanie zdrowia Belgijskie Malinois Owczarek niemiecki 6 Często Zadawane Pytania Końcowe przemyślenia Historia Historia ras jest dość podobna. Oba zostały wprowadzone w tym samym czasie i zostały opracowane z naciskiem na ich zdolności do pracy. Przyjrzyjmy się historii stojącej za każdą z ras. Owczarek niemiecki Owczarki niemieckie, jak sama nazwa wskazuje, pochodzą z Niemiec. Rasa zaowocowała selektywnym kojarzeniem tradycyjnych psów hodowlanych, które zajmowały się ochroną i hodowlą zwierząt gospodarskich. Uważa się, że rasa ta, jaką znamy dzisiaj, została wprowadzona pod koniec XIX wieku i została wyhodowana i udoskonalona przez klub poświęcony rasie, którą zapoczątkował niemiecki oficer kawalerii. Klub był również odpowiedzialny za ich promocję jako idealnych psów wojskowych i policyjnych. Rasa zyskała na popularności w latach dwudziestych XX wieku, zwłaszcza po pojawieniu się owczarka niemieckiego w popularnym programie telewizyjnym Rin-Tin-Tin. Rasa ta jest nadal popularna jako domowe zwierzę domowe, a także jako rasa z wyboru do pracy w policji, służbach zbrojnych i jako pies pomocniczy. Często porównuje się je do innych ras jako psy rodzinne, na przykład kiedy w porównaniu do Husky . Belgian Malinois Podobnie jak GSD, belgijskie Malinois (często określane jako Mali) ma podobną niedawną historię i zostały po raz pierwszy wprowadzone pod koniec XIX wieku. Ich nazwa pochodzi od belgijskiego miasta, o którym sądzono, że zostało wyhodowane; Malines (znany również jako Mechelen). Mali był również często używany jako pies pracujący / służący. Służby wojskowe regularnie ich zatrudniają i nadal wykazują waleczność w swoich zdolnościach pasterskich. Kiedy były hodowane po raz pierwszy, kładziono duży nacisk na ich zdolności do pracy, a jeszcze mniej na cechy, które czynią je dobrymi zwierzętami towarzyszącymi. Porównanie wyglądu Owczarek niemiecki jest znacznie bardziej znany i rozpoznawany. Malinois mają krótszą sierść, smuklejszą głowę i delikatniejszą czaszkę, są też dłuższe w nogach i węższe w tułowiu. Mają szczególnie atletyczną sylwetkę. Owczarek niemiecki jest szerszy na całym ciele, klatce piersiowej i czaszce. Chociaż oba psy są mniej więcej tego samego wzrostu, GSD jest znacznie cięższy i bardziej krępy niż Mali. GSD ma odmianę krótko i długo powlekaną. Mali ma tylko krótki płaszcz i jest o wiele mniej gęsty niż krótki płaszcz, który ma GSD. Oba zrzucają, ale GSD jest znany z tego, że zrzuca dużo ciężej niż Mali i będzie potrzebował znacznie więcej pielęgnacji, aby usunąć martwe włosy, a prawdopodobnie dom będzie również wymagał częstszego odkurzania. Malinois ma zazwyczaj kolor płowy, ale może też występować w ciemniejszych odcieniach soboli i czerwieni. Ich uszy są zwykle ciemniejsze. GSD jest dostępny w znacznie szerszej gamie kolorów; niektóre kolory mieszane i niektóre kolory jednolite, takie jak czarny lub biały, chociaż biały owczarek niemiecki nie jest uznawany przez American Kennel Club za wzorzec rasy pokazowej. Porównanie temperamentu Obie rasy są bardzo inteligentne, bardzo zmotywowane, chętne do nauki, odważne i wysportowane. Oboje są również znani z tego, że są wyjątkowo oddani swoim właścicielom i ze względu na ich zdolności obronne. Malinois są na ogół bardziej napięte niż GSD. Mogą łatwiej przejawiać zachowania problemowe w wyniku stresu i niepokoju. Są też bardziej intensywne. Ich cechy pasterskie są często nawet wyższe. Mogą być bardziej podatne na reaktywność w stosunku do innych psów, a ich popęd zdobyczy jest generalnie silniejszy. Chociaż obie rasy są rasami wysokoenergetycznymi, które wymagają dużo ruchu i stymulacji, Mali jest jedną z najbardziej energicznych i atletycznych ras, a więc zwykle wymaga o wiele więcej aktywności niż GSD. GSD, chociaż nadal potrzebuje dużej ilości ćwiczeń i wzbogacenia, prawdopodobnie będzie w stanie łatwiej osiedlić się w środowisku rodzinnym. Ich osobowości są zwykle trochę bardziej wyluzowane. Porównanie szkoleń Obie rasy są wyjątkowo inteligentne i bardzo łatwe do wyszkolenia, dlatego są tak popularnymi psami usługowymi. Ponieważ jednak ich siła i inteligencja mogą czasami okazać się wyzwaniem dla początkujących właścicieli psów, a dotyczy to szczególnie Mali, często bardzo napiętego. Są to psy, które potrzebują szkolenia, aby w zdrowy sposób skoncentrować swoje cechy pasterskie i obronne. Bez tego rodzaju wskazówek i stymulacji mogą pojawić się zachowania problemowe. W szczególności Mali nie jest psem, który można pozostawić samemu na dłuższy czas. Nie tylko łatwo się nudzą i są nadpobudliwe, ale mogą być również podatne na lęk separacyjny, biorąc pod uwagę więzi, jakie tworzą z właścicielami. Oba psy bardzo dobrze reagują na trening z wykorzystaniem pozytywnych metod wzmacniania. Nie tylko bardzo szybko wychwytują zachowania, za które są nagradzane, ale także zapewnia, że między psem a właścicielem powstaje dobra więź zaufania. Korzystanie z awersyjnych metod treningowych może z łatwością przynieść odwrotny skutek, zrywając więź zaufania, a zwłaszcza w przypadku często bardzo napiętego i wrażliwego Mali, może to powodować stres, a nawet uderzenie w strach lub odwet. Ważne jest, aby od samego początku mieć konsekwentne i częste szkolenie obu ras. Bez tego te inteligentne i silne rasy łatwo mogą się nudzić i problematyczne zachowania może szybko yorkis psy Belgian Malinois rozwija się szczególnie w obliczu nieustannych wyzwań związanych z nowymi ćwiczeniami szkoleniowymi, a obie rasy często rywalizują w psich sportach i posłuszeństwie. Porównanie zdrowia Problemy zdrowotne, z którymi borykają się oba te psy, są również dość podobne, ponieważ mają podobne cechy ciała. Chód owczarka niemieckiego prowadzi jednak do innych problemów zdrowotnych niż malinois. Przyjrzyjmy się zdrowiu każdego ze szczeniąt. Belgijskie Malinois Generalnie uważa się, że belgijski Malinois jest ogólnie zdrowszą rasą. Jest ich mniej, a większość hodowców jest szanowana i odpowiedzialna, przeprowadzając dokładne kontrole zdrowotne rodziców. Nadal jednak mają pewne dziedziczne stany, o których warto wiedzieć, a są to: Postępujący zanik siatkówki (PRA) : Jest to stan zwyrodnieniowy, który ostatecznie prowadzi do ślepoty. Podczas gdy psy mogą nadal żyć wysokiej jakości, gdy są niewidome, dobry hodowca przeprowadzi badania przesiewowe u rodziców w celu wykrycia tego stanu, aby uniknąć przeniesienia go na szczenięta. Dysplazja stawu biodrowego i łokciowego: Ponownie, oba te stany mają zwykle charakter zwyrodnieniowy i chociaż często można je z powodzeniem leczyć za pomocą leków i alternatywnych terapii lub, w skrajnych przypadkach, operacji, dobrzy hodowcy będą również badać swoje psy pod kątem oznak tych problemów. Owczarek niemiecki Prawdopodobnie ze względu na swoją popularność owczarki niemieckie są znane z większej liczby uwarunkowań genetycznych niż Mali. Dlatego tym ważniejsze jest znalezienie odpowiedzialnego hodowcy, który przeprowadzi odpowiednie badania przesiewowe potencjalnych rodziców. Oprócz podatności na dysplazję łokci i bioder, niektóre z innych schorzeń mogą być bardziej podatne na: Skręt żołądka / wzdęcie: Jest to warunek, który weterynarze wciąż studiują, aby dowiedzieć się więcej. Uważa się jednak, że w niektórych przypadkach może być zwiększona szansa na to, jeśli jest to w genach, a także w przypadku psów dużych ras, które mają głęboką i wąską klatkę piersiową, jak GSD. Jest to bardzo niepokojący stan dla psa i właściciela, który może wystąpić bardzo nagle, a jeśli nie zostanie podjęta pilna opieka weterynaryjna, może doprowadzić do śmierci. Obejmuje wzdęcia i skręcenie żołądka, co może powodować silny ból, a pies może nawet doznać szoku. Jeśli Twój GSD to pies, który lubi połykać swoje jedzenie, karmienie go z wolnej miski, a także w mniejszych i częstszych porcjach może potencjalnie zmniejszyć ryzyko. Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki (EPI): Jest to stan, w którym trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości enzymów trawiennych i może powodować u psa skrajne problemy żołądkowe i trawienne. Jest to stan, który jest powszechnie związany z GSD. Zwykle można z powodzeniem zarządzać, dodając suplement enzymatyczny do diety psa. Mielopatia zwyrodnieniowa (DM): Jest to choroba, która jest powszechnie spotykana u owczarków niemieckich i wiąże się ze zwyrodnieniowym stanem rdzenia kręgowego, który może ostatecznie doprowadzić do paraliżu. Chociaż nie ma lekarstwa, leczenie tej choroby może pomóc przedłużyć jakość życia pacjenta i jest to kolejna metoda, którą można przetestować przed rozmnażaniem. Często Zadawane Pytania Poniżej znajduje się kilka typowych pytań, które ludzie mogą mieć na temat różnic między dwiema rasami. P: Która rasa lepiej pasowałaby do domu rodzinnego? Odp .: Ogólnie owczarek niemiecki jest lepszym zwierzakiem rodzinnym niż malinois. Niezwykle duży popęd do pracy, energia i często bardzo napięta osobowość Malis oznaczają, że zazwyczaj nie są one odpowiednim zwierzakiem w standardowym środowisku rodzinnym. Potrzebują bardzo oddanego domu, który jasno rozumie specyficzne potrzeby rasy i może im je zapewnić. Potrzebują dużo treningu, ćwiczeń i wzbogacenia, a wiele czynności, które wykonują, powinno być skoncentrowanych na wykorzystaniu ich umiejętności. O ile nie jest bardzo ostrożne wprowadzanie i nadzór, mogą nie być najlepiej przystosowane do domu z małymi dziećmi. Mogą być podatne na skubanie obcasów i inne zachowania pasterskie. Owczarek niemiecki, mimo że nadal jest psem, który może nie być najlepszy dla właściciela po raz pierwszy, jest zwykle znacznie mniej napięty i ma mniej intensywnych ćwiczeń i wzbogacania. Długowłosy wariant GSD stanowią również wyzwanie, jeśli chodzi o pielęgnację. Malis są znane z tego, że często bardzo silnie wiążą się z jedną konkretną osobą, podczas gdy GSD często mają bardzo bliską, ochronną więź z całą rodziną. P: Czy któryś z psów nadaje się do mieszkania? Odp .: Oba psy są dużymi, aktywnymi rasami i oboje skorzystaliby na dodatkowej przestrzeni w ogrodzie. W szczególności Malinois nie nadaje się do mieszkania w stylu mieszkania, chyba że właściciel jest bardzo oddany temu, by mieć wystarczająco dużo czasu na świeżym powietrzu i wzbogacenia się. Nie zapominaj, że Mali jest również ekspertem we wspinaczce i może z łatwością pokonywać ogrodzenia o wysokości 6 stóp. Jeśli mają dostęp do ogrodu, będą musiały mieć wystarczająco wysokie ogrodzenia i być wyjątkowo bezpieczne. P: Czy belgijski malinois potrzebuje więcej ruchu niż owczarek niemiecki? O: Krótko mówiąc, tak. Oczywiście każdy pies jest indywidualnością i będą wyjątki od tej ogólnej zasady, ale zwykle Mali ma znacznie więcej energii niż owczarek niemiecki. Obie rasy wymagają dużo ruchu, ale Mali jest jedną z najbardziej energicznych ras w okolicy i ma nieograniczoną energię i skupienie, a to musi być zdrowo ukierunkowane. Absolutnie nie są psem, który będzie się dobrze rozwijał podczas jednego lub dwóch szybkich spacerów po okolicy dziennie, a gdyby tak się stało, prawdopodobnie oznaczałoby to, że ich nuda może objawiać się niepożądanymi, problematycznymi zachowaniami. Mogą zacząć działać destrukcyjnie w domu, aw skrajnych przypadkach ich frustracja może prowadzić do nadpobudliwych zachowań, które mogą nawet stać się agresywne, jeśli nie zostaną odpowiednio potraktowane. P: Która rasa będzie żyła dłużej? Odp .: Belgian Malinois ma generalnie dłuższą żywotność niż owczarek niemiecki. GSD często żyje około 10 - 12 lat (chociaż czasami dłużej), Malis często dożywa około 12 - 14 lat. P: Która rasa zjada więcej jedzenia? Odp .: Oba psy mają podobne wymagania żywieniowe. Belgian Malinois może mieć nieco wyższy poziom energii i może być trochę mniejszy, ale obie rasy są podobne i muszą być na pokarmie wysokobiałkowym, takim jak te zalecane tutaj . Końcowe przemyślenia Jeśli pasjonujesz się szkoleniem psów i prowadzisz bardzo aktywny tryb życia, podjęcie zaangażowania w postaci belgijskiego malinoisa lub owczarka niemieckiego może być dla Ciebie dobrym wyborem. Żaden pies nie jest zwykle dla początkującego właściciela psa, ale przy odpowiednim wyszkoleniu i wzbogaceniu owczarek niemiecki może zrobić wspaniały rodzinny zwierzak . Belgian Malinois naprawdę nadaje się tylko do bardzo szczególnego rodzaju domu. Idealnie będzie to ktoś, kto zna rasę lub przynajmniej doświadczony właściciel psa. Potrzebują domu, który można w dużym stopniu dostosować do ich wymagań; potrzebują kogoś, kto jest gotowy na wyzwanie szkoleniowe, może zapewnić psu dodatkowe ćwiczenia i stymulację, których będzie potrzebował, a to jest dla nich przez większość dnia. Jeśli chcesz udać się z psem w wymagającą podróż edukacyjną, jesteś niezwykle aktywny lub chcesz się w nią zaangażować psie sporty, takie jak agility, na poważnym poziomie rywalizacji jedna z tych ras może być dla Ciebie. Ale bądź ze sobą szczery. Wiele Malinois zostaje uratowanych, ponieważ właściciele znacznie nie docenili ich specyficznych potrzeb. To tragedia, szczególnie biorąc pod uwagę, że znalezienie ich w domu może być trudne, a ich bardzo napięte osobowości często powodują, że często nie radzą sobie dobrze w środowisku hodowlanym. m4pJ.